Najlepsze wczasy i wakacje w Krynicy tylko u nas

Muzeum Nikifora

Muzeum Nikifora

Paź 30, 2012

Miłośników polskiego malarstwa zapraszamy natomiast do Galerii Sztuki „Romanówka”- muzeum Nikifora. Muzeum czynne jest codziennie za wyjątkiem poniedziałków. Wstęp kosztuje jedynie 10,00 zł bilet normalny, 6,00 zł ulgowy, a w środy można zwiedzać muzeum całkowicie za darmo.
W 1995 r. w willi „Romanówka” otwarto Muzeum Nikifora. W kameralnych wnętrzach zaprezentowano kilkadziesiąt prac artysty, w tym wiele z okresu międzywojennego, uznawanego za najlepszy w jego twórczości.

Obrazy zostały wybrane i zestawione tak, aby eksponując prace najbardziej wartościowe pod względem artystycznym, przedstawić równocześnie wszystkie okresy twórczości Nikifora, techniki jakimi się posługiwał oraz charakterystyczne dla Jego malarstwa cykle tematyczne.

Nikifor Krynicki to samouk. Zalicza się go do grona najwybitniejszych na świecie malarzy naiwnych – prymitywistów. Urodził się 21 maja 1895 roku w Krynicy. Jego ojciec był Polakiem, jak się przypuszcza, jeden z artystów malarzy, matką zaś była Jewdokia Drowniak. Jewdokia była żebraczką. Ze swym nieślubnym dzieckiem żyła w całkowitej izolacji.

Nikifor od urodzenia miał wadę słuchu i wymowy. Osierocony podczas I wojny światowej, nie umiejący porozumieć się z otoczeniem, traktowany był początkowo przez krynicką społeczność jako odmieniec. Do roku 1963 nie posiadał nazwiska – posługiwał się jedynie imieniem. Wtedy dopiero wyrobiono mu dowód osobisty i paszport oraz urzędowo nadano nazwisko „Krynicki”. W dokumentach zapisano fikcyjną datę urodzenia i fałszywe imiona rodziców. Dopiero długo po jego odejściu – w 2003 roku sąd w Muszynie rozstrzygnął, że prawdziwe imię i nazwisko Nikifora to: Epifaniusz (Epifan) Drowniak.
—–
REKLAMA

Jeśli nie wiesz czy hotel, który chcesz zarezerwować, to naprawdę ciekawe i wygodne miejsce, sprawdź nasz portal, na którym prezentujemy noclegi i opinie o nich!

Inwestycja oszczędności w nieruchomości w Bułgarii to sposób na w miarę relatywnie szybki zysk!

U nas znajdziesz naprawdę tanie noclegi w Rzymie, dzięki którym zwiedzanie zabytków i muzeów będzie jeszcze przyjemniejsze.

—–
Początkowo osierocony Nikifor prowadził tułacze życie, wędrując po wsiach i miasteczkach Galicji. Około 1915 roku zaczął malować obrazki, do czego wykorzystywał wszystko co tylko się do tego nadawało – na przykład austriackie druki urzędowe, zużyte zeszyty szkolne, opakowania po czekoladkach i papierosach czy papier pakowy. W różnych punktach uzdrowiska rozkładał codziennie swoją „przenośną pracownię”. Szacuje się, że w ciągu swego życia Nikifor namalował kilkadziesiąt tysięcy obrazków i nigdy się nie powtarzał. Talent artysty jako pierwszy odkrył ukraiński malarz, Roman Turyn. Był on kolekcjonerem akwarelowych kompozycji Nikifora (zgromadził prawie 200 jego prac). Rozsławił je w Paryżu, gdzie w ekspertach malarstwa wzbudziły głęboki zachwyt. Pomysł zorganizowania tam wystawy niestety się nie powiódł. Część dzieł Nikifora włączono jedynie do zbiorowej ekspozycji malarzy lwowskich i francuskich w Ukraińskim Muzeum Narodowym wystawionej w 1932 roku. Popularność osiągnął przez powtórne odkrycie jego talentu przez małżeństwo państwa Banachów, którzy opublikowali poświęcone mu artykuły i książkę pt. „Nikifor, mistrz z Krynicy” Andrzeja Banacha wydaną w roku 1957. Włączyli się w organizację wystaw, ale także opiekowali się nim, pomagając staruszkowi w codziennym życiu. Decydującym wydarzeniem otwierającym międzynarodową karierę Nikifora była pierwsza indywidualna wystawa w kwietniu 1959 r. w Paryskiej galerii Diny Vieny.

W Polsce malarz został szczególnie doceniony na retrospektywnej wystawie w warszawskiej „Zachęcie” zorganizowanej rok przed jego śmiercią. Ostatnie osiem lat życia malarza były dla niego lżejsze dzięki opiece krynickiego malarza – Mariana Włosińskiego. Bezdomnemu Nikiforowi zapewnił dach nad głową, opiekę lekarską, a co najważniejsze dla samej twórczości prymitywisty – udostępnił mu swój warsztat pracy. Odszedł 10 października 1968 roku w sanatorium w Foluszu koło Jasła, do ostatnich dni z ołówkiem w dłoni. Na grobie Nikifora na krynickim cmentarzu znalazły się dwa napisy: „Nikifor Krynicki” alfabetem łacińskim i „Epifanij Drowniak” cyrylicą.

Najstarsze zachowane dzieła Nikifora datuje się na rok 1920. Artysta ten zawsze uważał się za zawodowego malarza. Do najstarszych, unikalnych wręcz dzieł, prawdopodobnie z okresu I wojny światowej, należą „Autoportret potrójny” i wieloobrazkowa kompozycja „Uzdrowienie chorej”, a także sceny wojskowe.
Z lat dwudziestych i trzydziestych pochodzą wykonane akwarelą sceny we wnętrzach cerkwi i kościołów, kuchnie, urzędy i posterunki, banki i fabryki dolarów, pejzaże górskie z cerkwiami i kościołami, dworce i stacyjki kolejowe, autoportrety, architektura fantastyczna.

Ważną częścią ekspozycji są pamiątki osobiste i warsztat pracy Nikifora, w tym skrzynki i kasety na farby i pędzle, różne przypadkowe kawałki papieru, jak np.: opakowania, zeszyty szkoleń, stare c.k. druki urzędowe, na których tworzył tak cenione dzisiaj obrazy. Szczególnym eksponatem jest skrzynia Nikifora, „skarbiec” artysty, w której przechowywał swoje dzieła, i która nie raz była Jego jedynym miejscem do spania.

Obrazy zgromadzone na wystawie pochodzą ze zbiorów Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu